PROJEKTY
Psychodietetyk
Nasz profil na facebooku
- 2012-01-31
Zamieszczamy pierwszą relację z naszych warsztatów "Poznaj swoje dziecko po przez zabawę"
Warsztaty dla dzieci i dorosłych - Telewizja Polska SA
Warsztaty dla dzieci i dorosłych - 2012-01-29
Dziś uczestniczyliśmy w audycji Sposób na weekend Radia Łódź pod tytułem "Nasze dzieci". Opowiadaliśmy o warsztatach, które odbędą się w Wytwórni 31.01, 2,7,i 9 lutego oraz o tym jak budować głębszą relację z naszym dzieckiem. - 2012-01-28
Zapraszamy na następne spotkanie w Czytelni TWP START. Będziemy dyskutować o opowiadaniach " Brzezina" i "Róża" Jarosława Iwaszkiewicza. - 2012-01-27
Bardzo dziękujemy Wam za zainteresowanie naszymi warsztatami. Niestety nie ma już wolnych miejsc na spotkania " Poznaj swoje dziecko po przez zabawę". Zdjęcia umieścimy niedługo. - 2012-01-18
Wszystkich członków i sympatyków START oraz Waszych znajomych zapraszamy na spotkanie z chórem Gospel, na którym zaśpiewa dla nas „The Gospel Time” pod batutą Malwiny Lewińskiej, finalista półfinału programu "Must Be the Music".Dla chętnych, będzie można spróbować swoich sił w chórze, a na zakończenie spotkania porozmawiamy o muzyce Gospel.
Szczegóły dotyczące spotkania:
Data: 23.01.2012
Miejsce: Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, 3 piętro, sala 313.
Czas: 19.15 – 22.00
Kontakt w razie pytań: Anna Bednarczyk 604 549 310.
Ze względów technicznych proszę o potwierdzenie obecności na adres: annab1985@interia.pl do dn. 21.01 włącznie.
Serdecznie Zapraszamy na dobrą zabawę z Gospel !!
The Gospel Time - Półfinał Must Be The Music
Cały występ The Gospel Time w półfinałowym odcinku Must Be The Music - Tylko Muzyka. Emitowanym na Polsacie 16 kwietnia 2011 roku. Solo: Ania i Milena Utwór: Lord You Are Good © Copyright 2011 Telewizja Polsat S.A. - 2012-01-16
Tak wygląda świat autyzmu. Inna percepcja, inny odbiór bodźców. Nietolerancja na bodźce powoduje, że stają się one źródłem cierpienia. "Dziwne" zachowanie ludzi przestaje być dziwne, jeżeli rozumiemy, przez co zostało wywołane. Dobry, krótki film.
Autyzm wprowadza zmysły w błąd - Finał - Bartek Topa
Autyzm wprowadza zmysły w błąd - Finał - Bartek Topa na Wrzuta.pl. Dodany przez użytkownika w654 i oznaczony tagami: autyzm, wprowadza, zmysły, błąd, finał, bartek, topa. Autyzm wprowadza zmysły w błąd - Finał - Bartek Topa i inne filmiki na Wrzuta.pl. - 2012-01-13
Polecamy artykuł, który prezentuje najnowsze badania dotyczące tworzenia notatek za pomocą techniki "Mapa myśli".
Beyond Brainstorming | Psychology Today
Mind Mapping is more than a note taking or brainstorming strategy. By V. Krishna Kumar, Ph.D.... - 2012-01-12
Sny zawsze fascynowały badaczy natury ludzkiej. Od Freuda badanie snów stało się stałym elementem pracy terapeutycznej. Ale narosło wokół snów również wiele przekłamań i mitów wynikających ze spekulatywnych teorii życia psychicznego. Zapraszamy na warsztat, na którym dowiesz się co chce Ci "powiedzieć" Twój sen.
Towarzystwo Wiedzy Psychologicznej ''START''
Towarzystwo Wiedzy Psychologicznej START - Psychologia Łódź - Psycholog Łódź - Psychoterapia - Szkolenia - Warsztaty dla Szkół - 2012-01-07
- 2012-01-06
- 2012-01-05
Niezwykłe wydarzenie w TWP "START". Dziś, 5 stycznia spotkali się ludzie, aby dyskutować o pięknie literatury. Nie ma pewności czy są to zboczeńcy czy wariaci. Łączy ich coś dziwnego, skoro poświęcili na dyskusję o jednym opowiadaniu Jarosława Iwaszkiewicza 3 godziny. Ci kosmici umówili się na następne spotkanie 2 lutego 2012r. I mają zamiar to robić w każdy pierwszy czwartek miesiąca i są z tego, nie wiedzieć czemu, zadowoleni. Jeżeli chcesz ich wspomóc i, może uleczyć z ich obłędu, przyjdź do CZYTELNI TWP "START" 02.02.2012, o godzinie 19.00. - 2012-01-02
Jeśli by się przyjrzeć motywom zawierania małżeństw to można by wymienić cztery główne:
1. Chęć ucieczki z domu
2. Zaczarowania związku - kiedy po np: 8 latach miłość wygasła, zamiast się rozstać, pary myślą, że uratują swój związek stając na ślubnym kobiercu
3. Presja społeczna oraz "perswazje" rodziny
4. Wpadka.
Niewielka liczba par zawiera związek kierując się jedynie miłością.
Nie chcę wesela! - Gorcy Temat - Onet Blog
Nie chcę wesela!okiem blogerów Onet.pl. Poznaj opinie członków internetowej społeczności, która komentuje bieżący, gorący temat. - 2012-01-02
Od stycznia rozpoczynają się wyjątkowe spotkania w Towarzystwie Wiedzy Psychologicznej „START”. W każdy pierwszy czwartek miesiąca będziemy się spotykali aby podyskutować o literaturze.
Amerykański pisarz niemieckiego pochodzenia, Kurt Vonnegut, powiedział, że człowiek pozbawiony pociechy literatury umiera na marskość serca. To mądra myśl. A Umberto Eco twierdzi, że czytaczy można podzielić na dwie kategorie. Pierwsi to ci, którzy chcą wiedzieć, co się stało. To odbiorcy literatury faktu, kryminału, romansu. Jak przeczytają ostatnie trzy strony, to właściwie nie ma po co czytać reszty. Inni czytacze czytają drugi raz, żeby dowiedzieć się nie tylko tego, co się stało, ale jeszcze – jak to zostało zrobione. Jak to jest, że w jednym dziele dzieje się dużo, a jakoś nie porusza, a w innym, rzeczy niby miałkie są tak opisane, że aż nie wiadomo co. I tak istnieje sztuka. Można namalować bitwę epoki, pod Grunwaldem i nic, i można namalować buty i coś.
Nie ma problemu nieczytania, bo wielu czyta gazety, reklamówki, instrukcje obsługi (chociaż z tym już gorzej). Rozpoznajemy proces rozwarstwienia społecznego na tle dostępu do różnych kultur. Niech sobie istnieje i rozwija się kultura marketu. Proponujemy doświadczenie inne, ekskluzywne – czytajmy książki. Raz, żeby wiedzieć, co było. Dwa, żeby wiedzieć, jak to zrobione. Trzy, żeby wiedzieć, dlaczego to jest ważne.
Otwierając dialogi Platona, traktaty Arystotelesa, próby Monteskiusza czy tezy Marksa; albo Sofoklesa, Arystofanesa, Eurypidesa, Moliera, Kantora; albo Homera, Servantesa, Joyce, Prousta, Kafki, Iwaszkiewicza, Fuentesa, Coetzee, Llosy, Marqueza otwieramy możliwość spotkania. Spotkajmy się.
I niech nam przyświeca w tym spotkaniu Ingarden, Borges, Nabokow i wielu innych umarlaków, którzy jednak ciągle żyją. - 2011-12-29
Sytuacja, gdy rodzic kocha dziecko tylko w tedy, kiedy zachowuje się zgodnie z jego oczekiwaniami nie jest wyrazem miłości. Jest to szantaż. To co zrobi dziecko nie ma znaczenia. Zawsze znajdzie się pretekst aby je upokorzyć i pokazać, że nie jest dość dobre. Próba zasłużenia na miłość rodzica w większości wypadków kończy się fiaskiem. Jako dorośli ludzie próbujemy obronić mit wspaniałego taty lub kochającej mamy. Odkrycie, że nigdy nie byliśmy kochani jest bolesne. Jednocześnie umożliwia nam zweryfikowanie naszych uczuć wobec rodzica. Daje wolność. Przestajemy być "jacyś" i mamy możliwość odkrycia samych siebie.
Nie kocham cię, mamo - Onet Zdrowie
Szanuj ojca swego i matkę swoją. Szanuj – ale czy to znaczy kochaj bezwarunkowo? Czy na miłość nie należy sobie zasłużyć i pracować na nią przez całe życie? Nawet jeśli jest to - 2011-12-15
Wall Photos
Towarzystwo Wiedzy Psychologicznej "START" - 2011-12-14
Pomocy! Czy ktoś mógłby przetransportować 20 krzeseł biurowych z Bydgoszczy do Łodzi? Kupiliśmy krzesła okazjonalnie w Bydgoszczy a kolega, który miał je odebrać trafił do szpitala. Sprzedawca poprosił abyśmy odebrali je przed 22 grudnia. Prosimy o pomoc. Cała radość zamieniła się w kłopot. Krzesła są potrzebne na nasze środowe darmowe spotkania z psychologią aby słuchacze nie musieli siedzieć na podłodze. - 2011-12-12
Tak wyglądała nasza kampania w Gorzowie Wielkopolskim. Gabryś, gratulacje! Nawiązaliśmy wiele kontaktów i mocno zaistnieliśmy dzięki naszej akcji.
Na naszej stronie możecie przeczytać relację z łódzkiej akcji w Manufakturze.
Kampania Gorzów Wlkp. 2011r.
Photos by TWP "START", Dec 10, 2011 - 2011-12-10
Andrzejki 2011
Zapraszamy do obejrzenia zdjęć i filmu z naszych Andrzejek. Wydarzyło się dużo a czas w gronie tak wspaniałych ludzi zbyt szybko płynie. Rozpoczęliśmy naszą działalność artystyczną. Otworzyliśmy wystawę, pierwszy pokazał swoje prace Krzysztof. Była przemowa i przecinanie wstęgi. Następnie wręczyliśmy prezenty oraz złożyliśmy życzenia jubilatowi. Dzięki Fru dowiedzieliśmy się wiele o astrologii. Zrobiłaś to wspaniale. Nawet tak metafizyczny temat wywołał burzliwą dyskusję. Wszystko to co się działo możecie obejrzeć na zdjęciach. link
Tego wieczoru zaplanowaliśmy ognistą niespodziankę dla uczestników spotkania.
Napiszcie jak Wam się podobało.
Andrzejki w TWP "START".flv - 2011-12-08
Reportaż z naszych działań można również obejrzeć na stronie Toya.net.pl w wiadomościach z 3 grudnia 2011r. :-) - 2011-12-08
Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z naszej akcji rozdawania prezentów w Manufakturze.
link
Było naprawdę wesoło.
Dodatkowo można wysłuchać audycji o naszej akcji: link - 2011-12-05
Dzisiaj obchodzimy dzień wolontariusza :-).
Lęk u dziecka
Boimy się wszystkiego, co może sprawić nam przykrość, ból lub spowodować poważne kłopoty.
Lęk wrodzony jako uczucie wynika z faktu oddzielenia dziecka od matki w trakcie narodzin. Towarzyszy każdemu człowiekowi w mniejszym lub większym stopniu przez całe życie. Aby umieć sobie z nim radzić w przyszłości, dziecko już w pierwszym okresie życia powinno mieć jak największe poczucie bezpieczeństwa, które wzmocni je psychicznie.
Lęk i strach nie są łatwe do odróżnienia dla rodziców dziecka. Co widać? Dziecko poci się, drży, wtula głowę w fałdy ubrania dorosłego, przytula ulubioną zabawkę, oczy szeroko otwarte. Czasami dzieci zaciskają powieki, jakby miały nadzieję, że to "coś" naprawdę zniknie, gdy przestaną to widzieć.
Strach - to uczucie, że grozi coś konkretnego, niebezpieczeństwo jest widoczne, obiektywne, czyli zagraża nie tylko dziecku, które się boi, ale też innym osobom ze względu na rzeczywiste zagrożenie. Strach - na przykład przed nadjeżdżającym samochodem.
Lęk - zagrożenie znajduje się wewnątrz osoby przestraszonej. Niebezpieczeństwo w przypadku lęku jest ukryte i subiektywne. Lęk jest stanem emocjonalnym, który może mieć związek z sytuacją zagrożenia, ale często jest wynikiem myśli, fantazji, wyobrażeń, poczucia odrzucenia, osamotnienia - na przykład lęk przed ciemnością, lęk o to, że stanie się coś złego osobie najbliższej.
W przypadku strachu wystarczy usunąć jego fizyczną przyczynę, jeśli chodzi o lęk sprawa jest bardziej skomplikowana. Źródłem lęku jest psychika dziecka.
Obawa - że coś się nie powiedzie.
Człowiek mały i duży najsilniej odczuwa lęk przed nieznanym: szmer, ciemna przestrzeń, niepewna sytuacja. Zasadniczym czynnikiem odczuwanego lęku jest fakt, że sytuacje są nieznane. Dorosły może przewidzieć, co np. czeka go w kontaktach z innymi ludźmi, negatywna emocja występuje krótko i pokonywana jest przez refleksję, dążenie do rozpoznawania rzeczywistości. Dziecko nie rozumie większości sytuacji, które dzieją się wokół nas.
Zmysły. Małe dziecko widzi świat mniej wyraźnie niż dzieci starsze i dorośli, ostrość wzroku wzmaga się z wiekiem. Gorzej widziane przedmioty są trudne do rozpoznania, dlatego łatwo je przestraszyć. Dziecko nie tylko widzi inaczej niż dorosły, również jego smak jest wrażliwszy, ma na języku ok. 10 razy więcej zakończeń smakowych niż dorosły. Smak jego jest wrażliwy i bardziej zróżnicowany. Rodzice powinni starać się nie dawać dziecku potraw, których nie lubi, nie wmuszać ich. W przeciwnym razie dziecko będzie czekać na niektóre posiłki z obawą, nabierze niechęci do jedzenia, może to spowodować wymioty i inne zaburzenia w trawieniu.
Lęk powtarzający się bez istotnej przyczyny lub tylko z obawy przed zetknięciem się z domniemanym obiektem może, szczególnie u nadwrażliwych dzieci, utrwalić poczucie niepewności lub zagrożenia zmieniając ich zachowanie w dominującą i rozszerzającą się postawę wycofania, unikania kontaktów i nowych sytuacji. Stopniowo pogłębia złą adaptację społeczną dziecka.
Przykłady reakcji autonomicznego układu nerwowego: przyspieszone bicie serca, ból brzucha, zaczerwienienie - bladość, rozszerzenie źrenic, uczucie duszności, pocenie się.
Trzy główne systemy mające wpływ na powstawanie lęku to szkoła, dom, grupy rówieśnicze.
Niektórzy psychologowie twierdzą, że tylko prawidłowo zaspokojona potrzeba bezpieczeństwa w wieku dziecięcym zapewnia właściwy rozwój uczuciowy i pozytywne kształtowanie się osobowości dziecka. Zachwianie poczucia bezpieczeństwa we wczesnych latach powoduje nieodwracalne zmiany w strukturze osobowości człowieka dorosłego. Jeśli u dziecka pojawił się lęk płynący z braku poczucia bezpieczeństwa w dzieciństwie, może on pozostać na długo, a czasem na zawsze.
Ktoś, kto wyrastał w atmosferze zagrożenia (niezależnie od tego, czy był straszony, czy np. utracił któregoś z rodziców), ma w późniejszych latach poczucie mniejszej wartości jako człowiek, jako jednostka w społeczeństwie. Jest to źródło poważnych zaburzeń w zachowaniu, a nawet w psychice. Dziecko, które utraciło poczucie bezpieczeństwa, jako człowiek dorosły całą swoją energię życiową poświęca na opanowanie nieustannie nurtującego go lęku. Taki człowiek niewłaściwie ocenia sytuacje, często bezpodstawnie odczuwa zagrożenie własnej osoby. Stąd też niepewność siebie, własnych opinii, obniżenie własnej wartości, niechęć do ryzyka i brania odpowiedzialności, ucieczka w chorobę, nadmierne obarczanie się winą za wszystkie niepomyślne wydarzenia życiowe.
Ważny problem stanowi całość rodziny - rozbita załamuje poczucie bezpieczeństwa dziecka, bowiem rodzice stanowią dla niego całość emocjonalną. Kiedy zabraknie jednego z nich, dziecko odczuwa stały niepokój, brak oparcia, często rozejście rodziców odbiera jako wymierzoną sobie karę i szuka swojej winy w tym, co się stało. Dziecko powinno również od rodziców uzyskać umiejętność odróżniania dobra od zła, świadomość tego, co wolno, a czego nie wolno. Pozbawione tego staje się niepewne siebie, a później szuka niewłaściwego oparcia w środowisku, które gotowe jest je przyjąć, ale żądając czegoś w zamian. Trudno mu znaleźć własną drogę, brak ukształtowanych zasad moralnych jest stałym źródłem niepokoju.
Lęk tkwi niejako w samym dziecku, niezależnie od bezpośredniej przyczyny zewnętrznej, która go wywołała. U dzieci 3-4 letnich ma charakter uogólniony - jest to rodzaj paniki, wypełnia ona dziecko negatywnym uczuciem wiążącym się z poczuciem opuszczenia, zagrożenia i bezradności. Dzieci 5-6 letnie boją się zawsze "czegoś". Małe dzieci pozostawione wieczorem w pokoju przeżywają lęk przed ciemnością i samotnością, przed tym, że rodzice gdzieś pójdą, że stanie się coś strasznego. Jest to lęk przed całym otoczeniem - jeśli jest prawdziwy, można dostrzec jego objawy. Charakterystyczne dla dziecięcego zdobywania poczucia bezpieczeństwa jest przeżywanie lęku, który ma chronić przed innymi lękami - np. dziecko boi się ciemnej szpary pod szafą, gdy wyczuwa napiętą atmosferę między rodzicami, choćby o niej nie wiedziało. Dobrym sposobem ukojenia lęku przed snem jest poczytanie wesołej książki, śpiewanie kołysanek, których monotonna melodia uspokaja dziecko. Jeśli dziecko zasypia z niepokojem, wielokrotnie woła rodziców, budzi się z płaczem, dobrze zostawić mu zapalone światło, aby po przebudzeniu wiedziało, gdzie się znajduje i nie bało się ciemności.
Lęk przed otoczeniem wynika z nieznajomości terytorium, po którym dziecko się porusza. Dlatego bardzo wskazane jest wczesne zapoznawanie dziecka z topografią własnego domu, ulicy i okolicy. Warto zwrócić uwagę na sprawy związane z rodzeństwem. Zasadniczo obecność innych dzieci wpływa kojąco i uspakajająco.
Ile to potrwa? Dzieci żyją głównie chwilą obecną, zapamiętując zdarzenia minione nie w kolejności następstwa czasu, ale o tyle, o ile zyskały one wyraziste zabarwienia uczuciowe, np. były zabawne, śmieszne albo przerażające. Dziecko nie ma wyrobionych norm czasowych, nie umie powiedzieć, gdzie było dwa miesiące temu, ale potrafi powiedzieć, co dostało na Gwiazdkę.
Lęk przed bólem - pojawia się stosunkowo wcześnie, narasta stopniowo w pierwszych latach życia. Ok. 3-4 roku życia pojawia się oprócz ucieczki mechanizm racjonalizacji, np. "nie trzeba się bać, bo on jest tylko narysowany". Racjonalizacja może przerodzić się w zainteresowanie. U podłoża dziecięcej projekcji możemy odnaleźć złe stosunki między dziećmi i rodzicami lub rówieśnikami.Lęk separacyjny - jest to tzw. lęk naturalny (rozwojowy). Przychodzi w życiu człowieka okres, w którym zmieniają się formy tego lęku, ale jest on z nami zawsze. Do 3-4 roku życia lęk separacyjny jest naturalną emocją, która jest tym pełniejsza, im bardziej dziecko jest związane z rodzicami - np. płacz dziecka przed rozstaniem się z mamą przed pójściem do przedszkola.
Składniki:
- frustracyjna możliwość utraty relacji, czuje się oddalone od matki;
- odchylenia od utartego schematu;
- poczucie bezradności;
- lęki nocne i lęki społeczne są odmianami lęku separacyjnego;
Lęk przed symbolami - np. gdy szal na ziemi zwinie się w kłębek, może symbolizować węża. Sztywne formy projekcji są fobiami - dziecko wraca do doświadczenia, które mocno się utrwaliło. Fobia: przed chorobami, uszkodzeniami ciała, zwierzętami; neofobia - lęk przed dotykiem (mówi o zerwanych więziach z matką, dziecko nie jest przyzwyczajone do dotykania - pragnie kontaktu, a jednocześnie reaguje krzykiem, odpychaniem).
Co może powodować lęk:
- wszystko co łączy się z postacią nauczyciela;
- sytuacja ograniczania i porównywania z innymi;
- normy czasowe w wykonywaniu zadań, związana z tym rywalizacja między grupami.
- klimat współpracy i zrozumienia;
- czynnik stawiania zadań tak, aby były dla dziecka wyzwaniem;
- zapewnienie warunków do wykonania zadania;
- odczucie przez dziecko satysfakcji z wykonania zadania;
- Czego się boję.
- Czego nie lubię u najbliższej osoby.
- Mój wróg numer jeden.
- Straszny sen.
- Straszne zdarzenie.
- Broń na strachy
- Jak Kasia i Miś wygrywają z groźnym psem.
RODZAJE LĘKÓW U DZIECI
W ZALEŻNOŚCI OD WIEKU DZIECKA
| Wiek życia | Przedmiot reakcji lękowych |
| 0-6 m.ż. | Utrata opieki, głośne dźwięki |
| 7-12 m.ż. | Obce osoby, pojawianie się obiektów w sposób nagły, niespodziewany |
| 1 r.ż. | Separacja od rodziców, obce osoby, bodźce bolesne |
| 2 r.ż. | Hałaśliwe przedmioty (np. odkurzacz, syrena alarmowa, piorun), zwierzęta, ciemne pomieszczenie, separacja od rodziców, obiekty o dużych rozmiarach, zmiany w najbliższym otoczeniu |
| 3 r.z. | Maski, ciemność, zwierzęta, separacja od rodziców |
| 4 r.ż. | Separacja od rodziców, zwierzęta, ciemność, duże hałasy (np. w nocy) |
| 5 r.ż. | Zwierzęta, "źli" ludzie, ciemność, separacja od rodziców, zranienia |
| 6 r.ż. | Obiekty nadnaturalne (np. duchy, wiedźmy, potwory), rany cielesne, pioruny i błyskawice, pozostawanie samemu, samotne zasypianie, separacja |
| 7-8 r.ż. | Obiekty nadnaturalne, ciemność, sytuacje lękowe występujące w mediach, pozostawanie samemu, rany cielesne |
| 9-12 r.ż. | Egzaminy i sprawdziany w szkole, wyniki w nauce, rany cielesne, wygląd zewnętrzny, śmierć, pioruny i błyskawice, ciemność (mały odsetek) |
Wkrótce:
OSTATNIO DODANE
